Türkiye bugün büyük bir sınavdan geçiyor.
Bu sınav ne ekonomiyle sınırlı, ne siyasetle…
Asıl mesele daha derin:
Bir toplum konuşuyor… ama yeterince çalışmıyor.
Türkiye Yerel Basın Birliği Genel Başkan Yardımcısı olarak sahada gördüğüm gerçek şu:
En büyük problemimiz düşman değil, disiplinsizlik ve dağınıklık.
Bugün sosyal medyaya bakıyoruz…
Herkes fikir sahibi.
Herkes konuşuyor.
Herkes eleştiriyor.
Ama sahaya indiğimizde aynı tabloyu göremiyoruz.
İşte mesele burada başlıyor.
Türkiye'nin sadece iç meselelerle değil, aynı zamanda bölgesel gelişmelerle de ciddi bir sınavdan geçtiği ortada.
Türkiye'nin sadece iç meselelerle değil, aynı zamanda bölgesel gelişmelerle de ciddi bir sınavdan geçtiği ortada.
Bu kapsamda daha önce kaleme aldığımız "Türkiye Savaşa Girecek mi? Kritik Senaryo" başlıklı analizde, bölgedeki risklerin nasıl büyüdüğünü detaylı şekilde ele almıştık. Bu kapsamda daha önce kaleme aldığımız "Türkiye Savaşa Girecek mi? Kritik Senaryo" başlıklı analizde, bölgedeki risklerin nasıl büyüdüğünü detaylı şekilde ele almıştık.
En büyük risk: Gençlik.
Bugün gençler:
Ateizm, deizm gibi akımlar sadece bir fikir değil;
boşluk bulan zihinlere yerleşen bir sonuçtur.
Eğer biz o boşluğu doldurmazsak,
başkaları doldurur.
Cami var…
İnsan var…
Ama bağ zayıf.
Bu çok kritik bir kırılma noktası.
Çünkü mesele sadece ibadet değil;
bilinç, yön ve sorumluluk meselesidir.
Gençler camiye geliyorsa,
onlara sadece bilgi değil,
hedef vermek zorundayız.
Sürekli dış güçlerden bahsediyoruz.
Planlardan, oyunlardan, saldırılardan…
Ama şu gerçeği konuşmaktan kaçıyoruz:
Biz kendi içimizde güçlü değiliz.
Kalabalık olmak yetmiyor.
Organize olmak gerekiyor.
Artık net konuşalım:
Bu iş;
Bu iş çalışmakla olur.
Yapılması gerekenler:
Son katıldığımız istişare toplantısında gördüğüm tablo şuydu:
Farklı mesleklerden insanlar,
aynı masa etrafında tek bir şeyi konuşuyordu:
"Ne yapabiliriz?"
İşte umut burada.
Türkiye'nin ihtiyacı:
Konuşan insanlar değil, çalışan insanlar.
yeniden ayağa kalkacak.