Elbette ki tüm fakültelerin direk ya da dolayli olarak insan hayatina katkisi vardir. Kimisi maddeten kimisi de manen insanliga hizmet ediyor, ama Ilahiyat fakültesi, Islami ilimler fakültesi, Din Kültürü ve Ahlak bilgisi ögretmenligi hayatimizin her asamasinda yasantimizla birebir alakalidir.
Bundan dolayidir ki bilen bilmeyen Ilahiyat Fakülteleri hakkinda konusuyor, kimisi ilahiyat üzerinden din ile kavga ederken, kimisi de kaliteli eleman yetismiyor diye dert yaniyor.
Birkaç yil önce 5.Din Surasi’na katilmistim, zamanin Meclis Baskani Cemil Çiçek söz alinca su manidar bir ifadeyi kullanmisti: “Hocalarim! Ülkenin kalbur üstü din adamlarisiniz, Islam’in özüne sahip çikin bu din suralari bes yilda bir yapiliyor, bu devirde bes yil çok uzun bir süre mümkünse iki yilda bir, ya da her yil yapin. Maalesef Çin mali gibi Ilahiyatçilar türedi, konserve çesidi kadar Islam çikti, Müslümanlari kafasini karistiriyorlar. Yazik günah, bu dini bu kadar sahipsiz birakma lüksümüz olmamalidir.” mealinde bir konusma yapti.
Düsünüyorum haksiz da degil, bir defa ilahiyat fakültesinin programinda yer alan dersler yeterince maneviyati besleyici dersler degildir, öyle ki ilahiyatçiya dahi yetecek kadar yetistirici nitelik tasimiyor.
Dolayisiyla bu konuya Türkiye geneli bir çare bir çözüm getirmek lazim. Ögrenci alirken belli kriterler getirmek gerekir, Imam-Hatip mezunu olmanin yani sira Arapça sinavinda da belli bir puan sarti da getirilmelidir. Kur’ani kerim okumakta zorlanan bir lise mezununu sinavda belli bir puan aldi diye Ilahiyat fakültesine ögrenci olarak almak akil kari degildir.
Ögrencilerimizi “Zühd” ve “Takva” ile barisik yetistirme gibi bir sorumlulugumuz var, bu konuda yetersiz olan, ya da Islam inanci ve Islami hayat konusunda eksik olan kimselerin dosyasi tutulmali gerekirse diplomasina serh birakilarak mezun edilmelidir.
Ilahiyattan Lisans düzeyinde mezun olmustur,
Ilahiyattan Irsat Rehberi olabilecek düzeyde mezun olmustur,
Ilahiyattan Din kültürü ve Ahlak bilgisi ögretmeni olabilecek düzeyde mezun olmustur,
Ilahiyat fakültesini Onur kalitesinde mezun olmus ve Ilahiyatla ilgili tüm alanlarda çalisabilir.
Aklima gelmeyenleri de siz ekleyin.
Ben 8 yil medrese tahsili görmüs bir kardesinizim, ama Kimya fakültesini kazaninca sira kitaplarimi tamamlayip icazetname alma imkanim olmadi. Dicle Üniversitesinde de ilahiyat fakültesi olmadigi için tercih edemedim.
Medresede egitim 24 saat esasina göre yapilir ve sadece Cuma günü tatildi. Interaktif dersin yani sira Metin, Müzakere ve Mütalaa tarzinda talim terbiye yapilirdi. Ders boyunca talebenin diz üstü oturmasi dahi bir nevi talimdi.
Belki ilimi açidan ezber dogru bir sey degil ama Kur’an’dan bazi sureler, asirlar, vaaz-nasihat için lazim olan ayetler ve dualarin bir ilahiyat mezunu için gerekmez mi, günlük hayatta düstur alabilecegimiz, ona dayanarak nefsimizi islah edebilecegimiz kimi hadisleri bilmemiz lazim degil mi?
Mesela mütalaa yatsi namazindan sonra sessizce yapilan bir çalismaydi, herkes kitabini önüne alir, hem o gün aldigi dersi sessizce gözden geçirir, hem de bir sonraki gün alacagi dersi mütalaa ederdi. Acaba her Ilahiyat ögrencisi böyle bir çalisma tarzi ile kendini disipline demez mi?
Ayrica “el xettu nisful ilmi”(yazi ilmin yarisidir) vecizesi çerçevesinde imla kurallari esliginde yazilar yazilirdi.
Insanin zoruna giden su ki, bir ilahiyat talebesi diger fakülte talebeleri gibi ders geçme notu için çalisir, o sekilde fakülteye git gel yapar ve mezun olduktan sonra da bilgilerinin bir kismi da uçup gider ve mesleki açidan 40’lik bir bilgile bas basa kalir, isi gücü müçtehitleri elestirmek, hadis hakkinda ileri geri konusmak. Iste duyarli bir Müslüman bu durum karsisinda kahroluyor.
Bana kalirsa Ilahiyat fakülteleri de medreselerin ihlas, züdh ve takva açisindan medresenin uygulamalarini güncelleyebilirler. Unutmayalim mezhep imamlari dahi medrese menseli alimlerdi.
Ilahiyat fakültemize yeni Dekan atandi, hayirli olsun ama inisiyatifi elverdikçe bu fakülteye kalite katmasini bekliyoruz. Onu asan mevzularda da Yüksek Ögretim Kurumu ilahiyatlara kalite adina ne gerekiyorsa onu esirgememesi lazimdir.
Acaba su konularda iyilestirme olamaz mi?
1-Ders programi özelikle ezan vakti ile çakismamasi, madem ilahiyat fakültesinin bir camisi var, bu cami ilahiyatin kapisinda cemaatsiz, duasiz, sohbetsiz birakilmamalidir.
2-Caminin vaaz kürsüsü ögrencilere açik olmali ve isteyen ögrenciye istedigi dini konuda anlatimina firsat vermeli ve danisman ögretmen bu sohbete katilarak bunu puanlandirip ögrencinin dosyasina eklemelidir.
3-Bu caminin imami da müezzini de kadrolu diyanet personeli olmamali sirayla ilahiyat talebeleri bu vazifeyi yapmalidir.
Bir ilahiyat ögrencisi/mezunu hayatinin bereketli geçmesini istiyorsa gönlü hep camiye bagli olmali, ezan ile namaz ile barisik olmalidir.
4-Her ögrenci Risale-i Nur Külliyatindan muhakkak ikinci bir mezuniyet tezi hazirlamali: Iman ve Küfür Müvazenesi’nden, Mesnevi-i Nuriye’den, Asayi Musa’dan, Isaratü-l I’caz’dan vb. kitaplari özetleyecek kadar bir arastirma mecburiyeti getirilebilir.
5-Risale-i Nur Külliyati da en az bir sömestrde 2 saatlik bir ders olarak okutulmalidir diye düsünüyorum.
Ben 2000’li yillarda Risale-i Nur Külliyatiyla tanistim manevi bir lezzet aldim, bence bu eserler Islam dünyasinin ihtiyaç duydugu nitelikte önemli esrelerdir. Özellikle üstadin hanimlar için, hastalar için gençler ve ihtiyarlar için yazdigi eserlere dünya muhtaçtir. Benim kanaatim budur.
6-Ilahiyat fakültesinde sinifi geçme notu en az 70 olmali, hatta Kur’an-i Kerim, Arapça ve Siyer-ün Nebi dersinde 90 olmali diye düsünüyorum.
Duyarli bir vatandas olarak bunlari yazarak yeni yönetimin yenilikçi bir anlayis gelistimek, ezber bir egitim tarzindan kurtarmak istedim, yoksa kendileri niyet ederlerse daha faydali programlar üretebilirler diye düsünüyorum.
Bir Fakülte düsünün ki o fakültenin mezunlarina ömür boyu ihtiyacimiz var ve dünya ve ahretimizin saadeti onlarin nitelikli rehberligine baglidir.
Allah onlarin üstlendigi bu mesuliyet konusunda yardimcilari olsun, amin demeniz dilegiyle.
Fiemanillah
