“Ilim bir nokta idi, cahiller onu çogaltti” sözü sanirim Hz. Ali’ye aittir.
Nokta, eger bir bedene ruh hakimse, yani insan ölümün tadini tatmadiysa bireyin hayata ve gelecege dair hayalleri varsa ümidin, umudun diger adidir.
Kisiligin, öncelikle kendine ve sevdiklerine saygisi olmanin, gelecegin, hayallerin diger adidir. Hayata yeniden baslayis, “bitirdim” dedigin bir anda yeniden yeni bir sayfa açistir.
Bir kapinin kapandigi anda daha büyük kapilarin açilisinin mustusudur. Musibet gibi gelen aci olaylarin belki de bize sundugu en büyük ikramiyedir.
Nokta ile sonlandirdigimiz bir iliskinin verdigi hayat dersi ile, diger iliskilerde daha dikkatli olmaya hazirliktir. Bir delikten iki defa isirilmamak için belki de iliskilere nokta koymak sarttir.
Nokta, kurallarina göre oynanmayan oyunun aci akibetinin habercisidir. Zira ölüm vardir. Ölüm sonrasi ise, kurallara uymayanin, hata yapanlarin, hak hukuk tanimayanlarin hele de yaptigi hatadan dolayi af dilemeyenlerin yaptiklarinin karsiligini Rahman’dan alacaginin habercisidir.
Nokta kadar küçük olan bir tohumda, koskoca agaç bütün meyveleri ile sakli degil midir?
Su bilinmelidir. Her zaman nokta son demek degildir. Ümit yitirilmediyse daha güzel bir gelecegin habercisidir. Adam Fawer de “Nokta her zaman bir son demek degildir. Bazen kendisinden sonra gelen harfin büyük olacagini gösterir.” demektedir.
Su bir gerçektir ki, sabreden ve dogru hareket edenler için noktadan sonra bazen degil her zaman büyük harfin olacagidir.
Rahmetiyle muamele eden, Rahmetinin tam tecellisini elbette bütün kullarina gösterecektir. Küçük hiçbir sey yoktur. Zira zerre iyilik ya da zerre kötülük asla karsiliksiz kalmayacaktir.
Rahman Zilzal suresinde bunu su sekilde bize sunmustur.
“Yer o yaman sarsinti ile sarsildigi, içindeki agirliklari çikarip disari attigi, Ve insan: "Ona ne oluyor?" dedigi zaman.
O gün yer, bütün haberlerini anlatir. Çünkü Rabbin ona vahyetmistir.
O gün insanlar, amellerinin karsiligi kendilerine gösterilmek üzere bölük bölük çikacaklardir.
Her kim zerre kadar hayir islemisse onu görecektir. Her kim, zerre kadar ser islemisse onu görecektir.”
Aslinda insani mutsuz eden yasadiklari degildir. Sevdiklerini ve deger verdiklerini kaybetme korkusu, güveninin zedelenmesi daha da kötüsü bundan sonra kimseye güvenememesidir. Bu da ümidin yitirilmedir ki mümine asla yakismamaktadir. Zira yanlis anlasilmak için bir çok sebepler vardir.
Iletisimde en önemli unsur anlamak ve anlasilmayi istemektir. Bunun için muhataplar birbirini dinlemeli, neyi ne zaman nerede ve nasil yani hangi üslupla söyleyecegini bilmelidir. Zira zamansiz söylenen söz vakitsiz öten horoz gibidir. Erken öten horoz kesilmeye mahkumdur.
Yalan söylemek belki de hayatin en af edilmez suçudur. Bir yalan diger yalanla her zaman örtülmek istenmektedir. Lakin “Yalancinin mumu yatsiya kadar yanar” sözü büyüklerimizden bize kalan hos bir yadigardir.
Hayatin bosluk kabul etmedigi düsüncesi de asla yabana atilmamalidir. Bos birakilan her alan hak ile doldurulmalidir. Hak ile doldurulmayan kurda kusa yem olmak durumundadir.
Demem o ki, herkes kendi yaptiginin karsiligi görmektedir. Zira Hak Teala Sura suresinde söyle buyurmaktadir;
“ Basiniza ne gelse kendi elinizle yaptiginizdan dolayi gelir. Allah bir çogunu da bagislar”
Sözün özü: nokta koymayi bilmek bitirmek degil, hayata ve gelecege tekrar baslamak demektir. Aksi takdirde herkes kendisi gibi olmayana yasam hakki vermeyecektir.
Rahman’a teslim olmak da nokta kadar keskin olan “ La” ile baslamaktir. “Hayir’i olmayanin “evet “inin de bir anlami yoktur. Zira kisilik “Hayir” ile atilmaktadir.
La ilahe illa Allah. NOKTA!
