Ülkemiz hala kati devletçi sistemle yönetilmektedir. En büyük isveren kurulusu devlettir. Herkes devletin kapisina gözünü dikmis “bir an önce devlette is bulsam da keyfime baksam” telasi içindedir.
Dünyanin en büyük komünist ülkesi Çin, özel sektörün gelismesi ve gücü açisindan Türkiye’den fersah fersah ileridedir. Ülkemizde is yapmak için kamu kurumlarinda günlerce beklenmek zorunda kalinmaktadir. Memur ve bürokratlarin kafasi “nasil bir çare bulsam da su vatandasin isine engel olsam” zihniyeti içindedir.
Kanunlardaki bosluklar daima vatandasin aleyhine isletilir. Görevi insanlarin sorunlarini çözmek olan memurlar, isi çikmaza sokmak için akla hayale gelmedik türlü türlü firildaklar çevirmektedirler. Olur ki bir menfaat ve rüsvet elde ederim diye; en basit bir evraki dahi isleme sokmaktan çekinir olmuslardir.
Devlet aygitini bu kadar hantal ve beceriksiz kilan iste bu “devletçi” zihniyettir. Cumhuriyet kurulali beri halka tepeden bakan, daima soru soran fakat kendi yükümlülükleri konusunda küçücük bir açiklamaya yeltenmeyen milyonlarca memura sahibiz.
Bu devletçi zihniyete sahip insanlar CHP’nin tek parti iktidarinda asiri derecede semirmis büyümüstür. Çok partili hayata geçince bir kisim menfaatlerini kaybetmis olsalar da kisa zamanda toparlanarak CHP rozetini çikarip iktidardaki partinin amblemini takarak tekrar halkin ensesinde boza pisirmeye devam etmislerdir. Hala da bu haksiz, usulsüz ve yolsuz bu icraatlarina devam ediyorlar.
Peki, çözüm nedir? Biraz da buna deginelim…
Yazinin basliginda ifade ettigimiz gibi devlet en kisa zamanda küçülmeli ise yaramaz tembel memurlarin yerine bilgisayarlar ile devlet kurumlari donatilmalidir. Isler memurlarin keyfine göre degil otomatik ve süratle çalisan bilgisayarlara birakilmalidir. Denetim mekanizmalari insanlardan alinarak rüsvet yemeyen ve çok gelismis programlarla donatilmis bilgisayarlara birakilmalidir.
Memurlar sadece bilgisayarlarin henüz yapamayacaklari is kollarinda çalismalidir. Açikça söylüyorum su anda devletten maas alan memurlarin yarisi emekli edilse kamu kurumlarinda hiçbir sorun olmaz. Bilakis islemler çabuklasip kolayca vatandaslarin dertleri çözülür.
Özel sektörün güçlenmesini bir yana birakalim; su anda bütün esnaf ve isverenler ayakta kalmanin hesabini yapmaktadir. Zengin olup para kazanmak ancak devlet kurumlari ile is yapan kisilere mahsus kalmistir. Istisna olan birkaçini saymaz isek üretimden ziyade faizle tefecilik yapmak; büyük sirketlerin asil gelir getiren isi haline gelmistir.
Üretim yaparak, hizmet ve teknoloji arzi ile büyümek yerine bankalar araciligi ile oturdugu yerden faiz yemek belirli sermaye guruplarinin ana meslegi olmustur. Bu kötü gidisi durduracak atilimlar yapmak, vatandasi üretim için tesvik etmek devletin en agir kaldigi noktadir.
Iste bu noktada devleti yöneten siyasetçilerin düsünüp neleri eksik biraktiklarini anlamasi gereklidir. Özel sektör kuruluslarini desteklemek için hiçbir fedakarliktan kaçinmamak lazimdir. Çünkü vatandasi güçlü ve zengin olan devlet; zaten büyük ve güçlü devlettir.
Buna karsilik halki fakir ve perisan olan devlet ne kadar varlikli olsa da hiçbir ise yaramaz. Sadece mutlu küçük bir azinliga hizmet etmekle kalir. Dua yerine vatandastan beddua alir.
Bu konulari daha genis analiz ve görüslerle sonraki yazilarimizda destekleyelim insallah, vesselam…
