Hergün yüregimizi yakan üzüldügümüz, sikildigimiz, vicdan azabi çektigimiz bir çok olaylara sahit oluyoruz.
Hepimizin siyasi düsünce kanaati farkli olabilir, farkli etnik kültürlerden gelebiliriz. Farkliliklarimiz elbette olacak, olmali. Lâkin tüm bu farkliliklar bizi birbirimize, vatanimiza, bayragimiza ve inandigimiz nice güzel degerlere düsman etmemeli. Oysa ortak o kadar degerimiz var ki.
Son yasadigimiz büyük orman yanginlari faciasi ile birlikte, dostlarin düsman, kurtlarin giydikleri kuzu postlarini vücutlarindan nasil çikardiklarini, tilkilerin ve çakallarin tirnaklarini nasil geçirmek için zaman ve zemin kolladiklarina sahit olduk.
Bu ve bunun gibi maddi ve manevi zarar ve erazyona ugradigimiz bu hadiseleri çok güzel bir sekilde anlatan, kissadan hisse var. Okuyunca "ne kadarda bizi, bizim içimizdekileri yaziyor" diye hayret ve ibretle okudum. Kendi adima payimi, hisse mi aldim?
Buyrun bir kez de beraber okuyalim.
Adam koca bir danayi kurban kesti ve bu¨yu¨k bir ates¸ yakti, kizina dedi ki:
'' Kizim, sevdiklerimizi ve koms¸ularimizi c¸ag?ir ve gelip bizimle oturup et yesinler ..."
Kizi bag?irdi: '' Evimizde yangin c¸ikti yetis¸in ahali Evimizdeki bu yangini so¨ndu¨rmemize yardim edin!".
Birkac¸ dakika ic¸inde bunu duyan bir grup insan yangin so¨ndu¨rmek ic¸in yardim etmeye kos¸up evlerine geldiler.
Dig?er koms¸ular akrabalar bu feryadi duymamis¸ gibi davrandilar feryada kulak tikadilar.
Yardima gelenler Kurban kesen ailenin kurban etinden yiyip ic¸tiler karinlarini doyurdular giderken de ellerine birer parc¸a et verildi.
Baba s¸as¸kin’di kizina do¨ndu¨ ve dedi ki:
'' Kizim gelen insanlar, tanimam, daha o¨nce hic¸ go¨rmedim, kizim yangin var dedin bag?irdin peki sevdiklerimiz, dostlarimiz ve meslektas¸larimiz nerede?".
Kizi go¨zleri dolu dolu dedi ki:
Evimizdeki yangini so¨ndu¨rmeye yardim etmeye gelmeyenler bizi yangina terkederler.
"Bizim dostumuz, arkadas¸imiz, aile, akrabamiz deg?illermis¸ demek ki" dedi.
Koms¸u olup dost akraba olmayi dostluk yapmayi co¨mertlig?i ve misafirperverlig?i hak edenler bunlarmis¸ demek ki baba dedi".
Sonuc¸: Bir felaket aninda kim yaninizda deg?ilse, ona dost, kardes¸ akraba aile demeyin...
C¸u¨nku¨ bunlar, sizin yu¨zu¨nu¨ze gu¨len nezaketinizi, co¨mertlig?inizi hak etmeyenlerdir.
Selâm ve dua ile
