10 yaşında bir çocuğun günlüğüne bir göz atalım ve düşünelim derim. Günlüğünde yazdığını ve günlüğünde şunlar yazılı olduğunu görseniz...
Annem TikTok çekiyordu..." Yemek yapamam şimdi " Dedi. Kredi kartını bana verip gönderdi.
Babam Kripto dedikleri bir şeyle batmış. Bu aralar sürekli gece geç geliyor. Sabah erken gidiyor.
Göremiyorum.
Öğretmenim derste hep telefon bakıyor ve yazı yazmamızı istiyor. Güzel yazmış mıyım diye sormak istedim, yanına gittim bugün. Bana bağırdı;" yerine otur "dedi.
Sınıftaki çocukların hepsi tabletten bir oyun oynuyor . Ben oyunun adını bilmediğim için benimle dalga geçtiler.
Okul çıkışında çantalarını taşımazsam artık benimle arkadaş olmayacaklarmış.
Her sabah okula aç gitmekten simit ve meyve suyu içmekten çok sıkıldım. Keşke yine hep birlikte kahvaltı yapsak ne iyi olurdu...
Insanlar birbirlerine karşı çok kötü kelimeler kullanıyorlar. Çocuklar da hep pis küfürler ediyorlar. Çok utanıyorum.
Mahallede bir çocuk var .Bu sene beni ne zaman görse, bana tokat atıp paramı alıyor. Birilerine söylersen çok kötü olur diyor.Kötü şeyler olmasın diye kimseye söylemedim.
“Çocuk yalnızlığı ve aile ihmali, bir çocuğun günlüğünde sessiz çığlık olarak karşımıza çıkıyor; aslında yardım isteyen bir nesil var.”
Dedemi çok özlüyorum. O da beni çok özlüyor.Ama ne kadar istesek de gidemedik yine. Çok uzakmış, çok işi varmış bizimkilerin.
Bazen insanlar bana tebessüm ediyor. Çok seviniyorum. Oturup konuşmak istiyorum onlarla .Ama güvenemiyorum. Herkes kötülük yapabilirmiş gibi geliyor bana korkuyorum.
Bir kardeşim olsaydı keşke. Zamanımızı birbirimizle paylaşmak yeterdi sanki. Hiç sıkılmazdım.
Büyümek istiyorum öyle hemen birdenbire. Kocaman olayım üzmesinler beni.Herkesi zorla mutlu edeyim.
Okulumuzda bir kız var. Annesi her gün onu götürüp getiriyor. Yolda hep güzel hikayeler anlatıyor ona. Arkalarından gidip dinliyorum kıskanıyorum.
Karşı apartmanda birini öldürmüşler dün. Bir sürü polis geldi çok kalabalıktı. 2 yıldır burada kalıyormuş,kimse tanımıyormuş. Kimse kimseyi neden tanımıyor?
Televizyon izleyince çok korkuyorum. Televizyonlarda, dizilerde başka programlarda,insanlar birbirine zarar veriyor. Televizyon izlemeyince de kendimi çok yalnız hissediyorum.
Aklıma bir sürü soru geliyor kime soracağımı bilmiyorum. Herkes her şeyi yaşayarak mı öğreniyor benim gibi?
Kategori: Yaşam > Aile
