Biz ögretmeniz. Ögretmenlik profesyonellik isteyen bir meslektir. Fakat ondan daha da önemlisi, ögretmenlik bir SEVDA isidir. Onun mayasinda sevgi vardir. Meslegimizin temel tasi ve mayasi sevgidir. Basarimizin sirri ve yasamanin anahtari sevgidir.
Günes üç türlü enerjiye sahiptir. Isi enerjisi, isik enerjisi ve çekim enerjisi. Ögretmen çekim enerjisi ile ögrenciyi yörüngesinde tutar. Isi enerjisi ile sicak iliskiler kurar, ögrencinin iç dünyasiyla temas saglar. Onun duygu ve düsüncesini paylasir. Isik enerjisi ile karanliklari dagitir, bilgi ve bilim isigini sunar. Ögrencilerin rasyonel düsünmesini, olaylari ve olgulari objektif bir perspektifle degerlendirmesini saglar.
Tarihte ilk ögretmen Aristo (Muallim-i Evvel), ikinci ögretmen Farabi (Muallim-i Sani) ve üçüncü ögretmen Ibn-i Sina’dir. Bu tarih süreci içerisinde binlerce bilim adami yetismistir. Dolayisi ile her bilim adami ögretmen olamamistir.
Bir ögretmen etrafinda olup biten olaylardan, olgulardan kendisini soyutlayamaz. Ögrencilerinin basarisinda oldugu gibi, basarisizliginda da kendi sorumlulugunun var oldugunu bilmelidir. Bu sorumluluk bilinci ögretmeni toplumda Rol-model insan yapar, sayginligini arttirir.
Sunu unutmamaliyiz ki;
“Çocuklarimizin ayaklarina batan dikenler ya bizim ektiklerimizdendir ya da biçmediklerimizdendir.” Empatik yaklasmaliyiz. Kendi çocugumuz söz konusu olunca neler yapmamiz gerekiyorsa, ögrencilerimiz söz konusu olunca da ayni seyleri yapmak durumundayiz. Aksi halde dürüstlükten söz edilemez.
Ögretmen, siradan biri degildir. Ögretmen, Rol-Model insandir.
Ögretmen, insan eksenli ve sevgi odakli bir yaklasimla egitimi insa etmelidir.
Bir egitimcinin temel paradigmasi su olmalidir;
Insani eksene alan bir hayat,
Ideali eksene alan bir insan,
Bilgiyi eksene alan bir ideal,
Bilimsel gerçeklere dayali bir bilgi.
Bir egitimci olarak hayati insa ederken, temel unsurumuz insan olmali. Insan merkezli/eksenli bir yaklasimla hayatimizi insa etmeliyiz.
Peki, nasil bir insan? Siradan bir insan olmamali. Bir ideali olmali. Çünkü ideali olmayanin davasi olmaz, davasi olmayanin iddiasi olmaz.
Bu ideal, kuru ve basit ideal olmamali. Bilgiye dayali bir ideal olmali. Bu bilgi de temelsiz, kulaktan duyma bir bilgi olmamali. Temel kriterleri olan, Bilimsel gerçeklere dayali bir bilgi olmali.
Ögretmen, bu sorumluluk bilinciyle hareket ettigi zaman, insanligin özledigi nesil yetismis olacak. O zaman gelecege umutla bakmak mümkün olacaktir. Çünkü yeni nesil gelecegimizdir.
Gelecegimizin insasi, bu eli öpülesi ögretmenlerimizin eliyle olacaktir. Insanlarimiz için Rol-Model demek olan ögretmenlerimiz, sadece egitimi insa etmezler, toplumu da insa derler.