Said Ramazan El Buti efendi anlatiyor.
Dogubeyazit’da Seyh Celali Hazretlerinin medresesinde cereyan eden bir hadise:
Bir gün yemek esnasinda kapi çaliniyor. Yemek dedigimiz o günün sartlarinda Medreselerde pisen en önemli yemek çorbadir, yaninda ekmekle birlikte karin doyurmaya yetiyor. Yemek esnasinda çalinan kapidan içeri bir pirifani yasli bir kisi giriyor. Bu ihtiyar öyle bir durumda ki, agzindan burnundan sular akiyor. Kirli mi kirli, pis mi pis bir durumda. Bunu gören talebeler onun bu halinden tiksinerek yüzlerini baska tarafa çeviriyorlar...
Üstad ise, bu misafiri görünce yerinden kalkip yanina gidiyor, kolundan tutarak yanina oturtuyor ve kendi kasigi ile o günün sartlarinda her kisinin bir kasigi var bir kasik onun agzina koyuyor, bir kasik kendi agzina o sekilde kendi çorbasi ile onun karnini da doyurmus oluyor. Onun o haline hiç aldiris etmiyor... Bunu üzerine o ihtiyar “Said” diyor. Beni doyurdun Allah senden razi olsun bari beni kapiya kadar da yolcu et, ben artik gidecegim. Üstad kalkiyor onu kapiya ugurlayacagi anda talebelerden Hasan isminde biri “Said” diye sesleniyor, bisey sormak için sanirim. O da ona dönüyor bakiyor. Geri tekrar ihtiyara dönünce bakiyor ki ihtiyar ortada yok. Pesinden disari kosuyor, saga sola bakiyor ama nafile adam kaybolmustur...
Deredeki sudan gazyagi...
Malum, Üstadin ilk tahsili Tag Medresesinde basliyor. Tag medresesi Nurs köyüne yakin bir yerde, o medresede o tarihlerde Nurs’tan gelen talebelere özel muamele ederlermis. Yaygin bir kanaat varmis “Bu Nurs ögrencilerinden çok degerli bir alim çikacak. Islam’a çok büyük hizmeti olacak” ama bu talebeler içinde hangisi oldugunu bilmedikleri için de hepsine iltifat ediyorlarmis...
O medresenin iasesini köylüler karsiladigi için her türlü iase için talebeler köyleri dolasarak bu ihtiyaçlari toplar getirirlermis. Bir defasinda da gaz yagi toplamaya çikmislar, medresenin aydinlatilmasi için, ancak köylü de çok fakir oldugundan giden talebeler hep neredeyse eli bos dönüyor. Ama Üstad; gaz yagi getirmek için her gittiginde hem erken dönüyor hem de bidonunu doldurmus olarak geliyor. Bu durumdan hocalarin bazilari süphelenmeye basliyor. Bir gün gizlice takip ediyorlar ve Üstadin gidip dereden doldurup getirdigine hayret içerisinde sahid oluyorlar.
Daha talebe olan küçük Said okadar izzetliydi ve ilmin izzetini muhafaza için ta çocukluktan beri bunu kendine düstur edinmisti. Sadece ve sadece Cenab-i Allah’tan istiyordu. Hiç kimseye karsi tezellül’e tenezzül edip ilmin izzetini kirdirmiyordu. Iste bir alime ençok yakisacak izzet düsturunu muhafaza ettiginden dolayi Sultani Kainat’ta onun basini kimseye egdirmiyor, kapisina göndermiyor ve gazyagi için dereden doldurdugu suyu gazyagi olarak medreseye götürmesine izin veriyordu.