Merkez Camiye yöneldiğimde karşı yönden mahalleden bir arkadaşım da bana doğru geliyordu.
-"Hayırdır, ezan okunmak üzere, nereye" dedim,
-"Camiye gidiyorum, namaza. Siz nereye" dedi,
-"Ben de camiye gidiyorum" dedim. Bana,
-"Haydi bu camiye gidelim" dedi. Ben de,
-"Merkez camiye gitmeliyim. Birlikte gidelim. Hem de emanet var üzerimde. Onu teslim etmeliyim sahibine" dedim. Arkadaşım teklifimi kabul etti ve yönünü geldiği istikamete doğru, bana katılıp,
-"Nereye niyet nereye kısmet" dedi.
Namaz borcumuzu, camide cemaatle, peygamberimiz Hazreti Muhammed S.A.S.'in, 28 sevabın verildiği müjdesine erişmiş olmamızın ve emaneti de zamanında teslim etmenin mutluluğunu yaşarken arkadaşım,
-"Haydi çay kahve içelim, işin yoksa" dedi ve birlikte ofisinin önünde koyu sohbete daldık.
Namazdan çıkan cemaatle musafaha yapmamız, ofise kadar gelirken insanlarla selamlaşması, arkadaşıma hal hatır sormaları ve hatta ofisinin önünde de, yoldan gelip geçenlerin selam vermeleri benim ilgimi çekmişti. Burası İstanbul. "Maşaallah hem tanıdığı çok hem de selam veriyorlar. Bu yönüyle güvendik, sevilen, sayılan, sağlam bir kişi" diye aklımdan geçti.
Benim aklımdan bunlar geçmiştiki, bana başından geçen bir olayı anlattı:
-"Bundan otuz sene önceydi. İşyerimi buraya getirdim. Üç tane daha makinaya ihtiyacım oldu. Elde para yok, makinayı alacağım bir tanıdık yok. Ama almalıyım. Makinaların satıldığını semte gittim. Bir kaç mağazaya girdim. En sonunda işime yarayacak makinaları buldum. İş yeri sahibine,
-"Ben bu makinaları almak istiyorum. Ama param yok, senet imzalarım." dedim. Bana,
-"Sen kimsin, tanımıyorum, senin işyerini görmeliyim, seni yakından tanımalıyım. O zaman belki olur" dedi. Benim işyerini görmeye geliyoruz. Her bir makina bugünün parasıyla en az 30, 40 bin lira. Mahalleye belediye otobüsüyle geldik. Dükkana doğru 500 metreyi yürüyerek geliyoruz. Mahallede beni gören selam veriyor. Mahalleli İle selamlaşmamız, musafaha edişimiz makina alacağım kişiyi oldukça etkilemiş olmalıki bana,
-"Ben aradığımı buldum, göreceğimi gördüm, kararımı verdim. İş yerine gitmeye de gerek kalmadı. Var makinaların hayrını gör" dedi ve dükkandaki ortağın telefon etti,
-"Senetleri imzalayabilirsin, makinaları verilen adrese ulaştırın" dedi. Bana da,
-"KÖTÜ ADAM OLSAYDIN, SANA KİMSE SELAM BİLE VERMEZDİ" dedi.
Çok geçmeden bir kamyon ile üç tane makina iş yerime geldi. Kısa zamanda borcunu ödedim elhamdülillah. Yıllarca arkadaşlığımız, arkadaşdan da öte kardeşliğimiz devam etti, halen de devam etmekte. O bana ben ona dert ortağı bile olduk" dedi. Biz de diyoruz ki,
PARA MI GÜVEN Mİ,
Paraya güvenme para biter,
Paran bitince dostların gider,
Ne paran kalır ne dostlar kalır,
O zaman cesedin kabre girer.
Aklı olan paraya güvenmez,
Güzel dost edin, seni terketmez,
Dostların olur, paran da kalır,
İşte o zaman dostlar çark etmez.
Aklın olsun paran olmasa da
Güvenir ol kimse sormasa da,
Gül ol talih kuşu konmasa da,
Zengin olmasan bile farketmez.