Levent Hüdayi TOPALOĞLU

Tarih: 25.01.2026 12:57

Sözden Hâle: Elhamdülillah’ın Kalbe İniş Yolu

Facebook Twitter Linked-in

Sözden Hâle: Elhamdülillah’ın Kalbe İniş Yolu

Bazı kimseler “ikrarını kalbinden  yap” der.
Bu ifade güzel görünür ama çoğu zaman gerçeği ıskalar.
Çünkü kalp, altyapısı olmayan bir manayı bir anda üretemez.
Kalp hazır olmadığı bir söze ev sahipliği yapmaz.

Bu yaklaşımı derinlemesine ele alan “Olaylar Kaderdir, Tepkiler İmtihandır” başlıklı yazarımızın analiz yazısını da mutlaka okumanızı öneririz.

Bir insan “elhamdülillah” demenin doğru olduğuna inanıyorsa fakat henüz bu kelimenin derinliğini idrak etmiyorsa, ondan “kalpten söylemesini” beklemek gerçekçi değildir. Bu beklenti kişiyi ya suskunluğa iter ya da samimiyetsizlik korkusuna.

Oysa insanın yaratılışında işleyen yol bellidir:

Dil söyler, idrak açılır, hâl oluşur.

İlk aşamada kişi sadece dille tekrar eder.
Bu tekrar bir gösteriş değil, bir yöneliştir.
Kalp henüz eşlik etmese bile dilin istikameti bellidir.
Tekrar devam ettikçe zihin aşinalık kazanır.
Aşinalık, direnci azaltır.


“Elhamdülillah demek, başımıza gelen her şeyi hikmetli bir merkezle ilişkilendirmektir.”

Direnç azaldıkça mana sızmaya başlar.
Zamanla kişi “elhamdülillah” dediğinde sadece bir cümle kurmaz.
Yaşadıklarına başka bir yerden bakmaya başlar.
İşte o noktada söz, kalbe inmiştir.

Burada çok kritik bir hakikat vardır:
Elhamdülillah’ın manası bir meal cümlesinden ibaret değildir.
“El” takısı bütün hamdi kapsar.
“Hamd” sadece teşekkür değil, hikmeti tanımaktır.
“Allah” ise tüm isimleri, fiilleri ve tasarrufları içine alır.

Bu yüzden elhamdülillah demek aslında şunu söylemektir:

“Başıma gelen her şeyi, hikmetli bir merkezle ilişkilendiriyorum.”

Bu merkez şartlara göre değişmez.
İyi günde de, zor günde de sabittir.
Ve insanı en çok yoran şey, olaylar değil; olayları sahipsiz sanmaktır.
Elhamdülillah bu sahipsizlik hissini kırar.

Hayatı açıklamaz; ama hayatla kavga etmeyi bırakırır.

Bu yüzden bu kelime bir bilgi değil, bir bakış açısıdır.
Ve bu bakış açısının sonu yoktur.
Çünkü her yeni hâl, bu kelimeye yeni bir derinlik kazandırır.

Elhamdülillah söylenerek başlanır,
yaşanarak genişler,
ama hiçbir zaman tamamlanmaz.23

Kategori: Maneviyat > Tasavvuf ve Kalp Eğitimi


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —